Manager Talk 20150907 (Limited Edition)

สวัสดีครับเพื่อน ๆ พนักงาน  TAC ทุกท่าน

ขอไว้อาลัย Manager Talk ฉบับนี้เป็น Limited Edition ไม่ส่งไปยังผู้ใด เนื่องในอารมณ์ของผู้ให้และผู้รับที่ยังไม่น่าจะอยู่ในสภาวะปรกตินัก เนื่องด้วยสถานะทางการเงินที่ไม่คล่องของบริษัทที่ส่งผลมายังเงินเดือนของพนักงาน ทั้งรายปักษ์ และ รายเดือน ช่วงเดือนที่ผ่านมาก็มีพนักงานทั้งรายวันและรายเดือนลาทยอยลาออกกันไปจำนวนมากพอสมควร ในขณะที่งานก็ยังต้องเร่งรีบสรุปจบให้ลูกค้าทุกพื้นที่ ก็เป็นปัญหาที่ต้องแก้กันไป เท่าที่ได้สัมผัสและรับทราบ การทยอยออกเงิน เป็นครั้ง ๆ แม้จะได้เต็มจำนวนไม่วันใดก็วันหนึ่ง แต่ด้วยการ”วางแผน”ทางการเงินที่ไม่แน่นอน ทั้งเบี้ยปรับ เบี้ยช้า เบี้ยค้าง หรือ การหยุดส่งเอาดื้อ ๆของหนี้สิน ทำให้ปัญหาต่าง ๆ ตามมามากมาย ไม่ขอพูดถึงว่าทำไมเงินถึงเลื่อน หรือ ไม่ออก แต่จะขอบันทึกเป็นความทรงจำไว้วันนี้ว่า เมื่อเงินเลื่อนหรือ ไม่ออก แล้วส่งผลอะไรบ้าง ทั้งจากที่เห็นทั่วไป และ จากสิ่งที่กระทบกับตนเอง

  1. ความไม่แน่นอน ว่าเงินจะได้หรือ ไม่ได้ ในแต่ละงวด เพราะการที่จะออกหรือเลื่อน ไม่มีการแจ้ง หรือ บอกล่วงหน้าเป็นระยะเนิ่น ๆ การวางแผนทำไม่ได้ เมื่อทำไม่ได้ ก็บอกใครไม่ได้ ว่าจะส่งเงินให้เขาได้เมื่อไหร่ ทั้งคนในครอบครัว หรือ เจ้าหนี้ พนง.เกิดความกังวล มองไปในอนาคตแค่สั้นๆ วางใจไม่ได้ เพราะหากมีความจำเป็นใด ๆการหยิบยืม ผัดผ่อน ต้องกระทำ ทั้งด้วยตัวเอง หรือ ให้คนรู้จักไปทำแทน ทั้งหมดนี้ ไม่สร้างความสงบ และ ส่งผลกระทบกับงานแน่นอน
  2. ความสามารถในการชำระหนี้สิน ต้องไม่ปฏิเสธว่า ขณะนี้ คนแต่ละคน มีหนี้ ไม่น่าจะต่ำกว่า หกสิบ ถึง เจ็ดสิบ เปอร์เซ็นต์ของรายได้ นั่นคือ หารได้รับ”แบ่งจ่าย” แม้จะถึงห้าสิบเปอร์เซ็นต์ ก็ยังส่งผลต่อการชำระหนี้ หนี้หลายรายการมีค่าปรับ หรือ อาจเสี่ยงต่อการโดนยึด (หากติดค้างมาก่อนบ้าง)​ สายป่านอาจจะมาขาดที่นี่  การไปหาหยิบยืมคนอื่น ซึ่งก็น่าจะลำบากด้วยกัน ยาก และ ยิ่งยากกว่าเมื่อทราบว่าการเเงินเลื่อนเป็นประจำ รวมถึงหนี้นอกระบบที่ดอกเบี้ยจะวิ่งตลอด แม้เงินจะตัดดอกก็ไม่มี
  3. บ้านเช่า ปัจจุบันบ้านเช่ายุคใหม่ ค้างค่าบ้านมีการเรียกบทปรับเพิ่ม วันละ ห้าสิบ หรือ ร้อยบาท จ่ายในเดือนถัดไป หรือ เมื่อชำระยอดค้าง ไม่สามารถปฏิเสธได้ ส่วนต่าง ค่าปรับนี้ ไม่มีผู้รับผิดชอบ ผู้เช่า (พนง.) ต้องหามาเอง หลายที่ผัดผ่อนไม่ได้เลย พนง.บางคนโดนงัดกุญแจเข้าไปเอาของออกมาโยนกองไว้หน้าห้องเป็นที่น่าเวทนา หากไม่สามารถหาที่นอนได้ ก็ต้องไปอาศัยบ้านเพื่อน ผู้มีรถกระบะบางคนต้องนอนหลังรถ จนกว่าเงินจะออก เพื่อไปจ่ายเงิน และ รับค่ามัดจำคืนที่เหลือ หากเงินเลื่อนแล้วเลือนอีก จะส่งผลให้การผัดผ่อนไม่มีน้ำหนัก และ อาจจะโดนเนรเทศไวยิ่งขึ้น
  4. เงินส่งค่าบ้าน ส่งกลับบ้าน หรือ ค่าเทอมลูก ตลอดจนหนี้ธกส.ที่กำลังจะต้องมาถึงเร็ว ๆ นี้ ทุกคนเป็นกำลังหลักของครอบครัว หากวันส่งมาถึง แล้วเลื่อน หรือ ไม่ได้รับ ความกดดันมหาศาลตกอยู่กับพนง. ยิ่งเป็นการเลื่อนแล้วเลื่อนอีก หรือ ระงับจ่ายติดกันทั้งสองงวด เท่ากับทำงานสี่สิบห้าวัน ไม่ได้รับเงินเลย ครอบครัวทางบ้านนอกที่รอเงินโอนเฝ้าชะเง้อรอ ไม่มีกำหนด อะไรที่ไปกินติดกินเซ็นต์เขาไว้ก็จ่ายไม่ได้ ปัญหาเรื่องเมียไม่เชื่อ คิดว่าเอาเงินไปกินไปเที่ยวมีกิ๊ก ทะเลาะกันวุ่นวาย เพราะไม่มีใครเชื่อว่าเงินจะระงับอะไรได้ขนาดนั้น
  5. ค่ากิน ค่าอยู่ ข้าวสารน้ำปลา ตลอดจนข้าวกลางวันเย็น เหล้ายาบุหรี่ ซึ่งเป็นวิสัยที่พนง.เคยทำได้ ชะงักไปหมด ร้านไหนเซ็นต์ได้ ก็ไม่เกินสิบห้าวันต้องจ่าย ไหนจะค่าแชร์ ค่าดอก ฯลฯ การชะงักงันของรายได้ ทำให้สิ่งต่าง ๆมีแต่ค่าปรับเพิ่มขึ้น
  6. กรณีเจ็บป่วย ปัญหารุมเร้า เพราะต้องใช้เงินในการไปรักษาตัว รวมทั้งพ่อแม่ ลูก คนเจ็บ คนตาย ทุกอย่างใช้เงิน การไม่มีรายได้ ทำให้ต้องมีหนี้ โดยไม่จำเป็น เมื่อมี ก็ต้องใช้ การติดตามเรื่องเงินก็ยิ่งตึงเขม็งเข้ามา
  7. ที่สำคัญ พ่อแม่อดได้ ลูกอดไม่ได้ ค่าเทอม ค่ากินอยู่ของลูก ค่าไปโรงเรียน หนังสือหนังหา ของพวกนี้ เมื่อพ่อแม่หาให้ไม่ได้ ทุกอย่างชะงักหมด คุณภาพชีวิตที่เปลี่ยนไป
  8. รายจ่ายทั้งหมด ที่เพิ่มเติมขึ้นมานั้น หาผู้รับผิดชอบไม่มี เมื่อนั้น ทุกคนก็จะมองว่าเป็นความผิดของนายจ้าง (อาจจะมองด้วยความเข้าใจ แต่เขาจะมองว่าเขาไม่ได้ผิด) และ รายจ้างต้องชดใช้ แม้จะเป็นเงินไม่ได้ตรง ๆ แต่การทำงานเพื่อหวัง”ล่วงเวลา” หรือ เอาเล็กเอาน้อย ให้มากที่สุด แม้แต่ขโมยของ ก็จะเกิดขึ้นได้ เพื่อเป็นการตอบแทนสิ่งที่เขาได้รับ เรื่องนี้ ควบคุมไม่ได้
  9. สำหรับพนง.ที่ไม่มีค่าล่วงเวลา หา”รายรับ”เพิ่มไ่ได้ การถูกกดดันจากคนรอบข้าง ทั้งทีมงาน ลูกน้อง ครอบครัว ฯลฯ เรื่องปัญหาปากท้องและหนี้สินจะกัดกร่อนให้ความอดทนมันค่อย ๆหมดไป จนเป็นความท้อแท้ สิ้นหวัง และไม่มีทางออก
  10. กำลังใจ และ ขวัญ เป็นสิ่งจำเป็น การสื่อสารข้อมูล การอธิบายให้ทุกคนรับทราบสถานการณ์ การกระทำปัจจุบัน และ ผลที่หวังจะให้เป็น กับทุก ๆ คน เป็นเรื่องจำเป็นเร่งด่วน สิ่งที่คนกังวลหันทั้งหลายนั้น คือ สิ่งที่ “ไม่รู้” และ “ข่าวลือ” ทั้งนั้น หากไม่สามารถแก้ไขจุดนี้ได้ พลังใจที่เป็นสิ่งสำคัญจะไม่มีทางเกิดขึ้น

ในช่วงเวลาของความลำบากของมนุษย์นั้น เราจะได้เห็นการเอาตัวรอดของแต่ละคนออกมา ทั้งการแก่งแย่ง การเลือกปฏิบัติ หรือ การไม่จริงใจกับคนอื่น ๆ ซึ่งเป็นเรื่องที่จะมาบั่นทอนความเป็นหนึ่งเดียวกันอีกครั้งอย่างมาก คนที่เงียบ และยอมรับความจริง อาจจะเป็นผู้ที่ถูกมองว่า”โง่”ที่สุดที่ทำแบบนั้นก็ได้

ทั้งนี้ ทั้งหมดทั้งปวงไม่ใช่ความผิดของใคร การจะมัวมองว่าใครผิดใครถูก ใครทำพลาด ขั้นตอนนี้ ช้าไปแล้ว สิ่งที่ต้องมอง และ ทำให้เป็นภาพชัดเจนให้ได้คือ ทำอย่างไร ปัญหานี้จะหมดไปโดยเร็ว ในเมื่อการเพิ่มรายได้ทำไม่ได้ การลดรายจ่ายสามารถทำได้หรือไม่ ?? การลดรายจ่ายลง สัปดาห์ละ สองแสนบาท จากสี่ไซต์งานหลัก เป็นเงินถึงแปดแสนบาทต่อสัปดาห์ เดือนละถึงสามล้านสองแสนบาท การลดรายจ่ายไม่ได้หมายถึง เกิดรายจ่ายแล้ว “ไม่จ่าย” เพราะนั่น รายจ่ายก็ยังคงอยู่ต่อไป

ตย.คชจ.เหล่านี้ ลดได้

  • การปิดสนง.สองตึกในโรงงาน นำพนง.มารวมกัน ประมาณเครื่องปรับอากาศสิบสองตัว ๆ ละ สี่พันบาทต่อเดือน เป็นเงิน ห้าหมื่นบาท (ค่าไฟ)
  • การรณรงค์ปิดแอร์เมื่อไม่ใช้ หรือ ตอนเที่ยง คิดคร่าว ๆค่าไฟวันละหมื่น ก็น่าจะประหยัดได้ สักวันละพัน เป็นเงิน สามหมื่นบาท
  • แสงสว่างโรงงาน ที่ไม่จำเป็นต้องเปิดทั้งคืน น่าจะได้สักสองหมื่นบาท (แสงจันทร์)
  • รถปิคอัพที่ใช้กันมากมาย ประมาณสิบคัน หากจอดเสียสักสามคัน คิดเป็นค่ารถประมาณสองหมื่น(เช่า) น้ำมันหมื่นนึง สามคันรวมคนขับประมาณแสนนึง
  • รถบรรทุกที่วิ่งไปมา ไป ๆ กลับ ๆ ลดแค่คันเดียว ได้ประมาณแสนนึง
  • ฯลฯ
  • รวมแค่ด้านบน ยังไม่ได้ทำอย่างอื่นเลย ประมาณ สามแสนแล้ว ยังไม่รวมถึงค่าเช่า ค่ากระดาษ หมึกพิมพ์ โทรศัพท์ ฯลฯ อีกมากมาย

ขอความสงบจงกลับมาโดยเร็ว บทความ Manager Talk จะระงับไปเรื่อย ๆจนกว่าอารมณ์ร่วมจะกลับมา ระหว่างนี้ การบันทึกลงบล็อกของตัวเองก็จะทำไปก่อน เพื่อให้ได้ทำสิ่งที่รักและชอบต่อไป สัปดาห์ละครั้งก็ยังดี

ขอบคุณที่พวกเราทุกคนร่วมเป็นส่วนหนึ่งของความเติบโต และความสำเร็จของงานที่เรากำลังทำอยู่นี้ร่วมกันครับ

บุญรักษา

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s