“ซ้อแปด” Dec 2011 (“อย่ามองข้ามพลังของตัวเอง”)

สวัสดีเจ้าค่ะ มิตรรักแฟนเพลงทั้งหลายแหล่ ซ้อกลับมาอีกแล้วหลังจากที่งวดที่แล้วซ้อได้ยินแว่ว ๆ ว่าซ้อถูกตามหาตัวให้ควั่ก ไม่รู้ว่าเพราะเสน่หาหรือว่าหมั่นไส้จะฟาดด้วยเปลือกทุเรียนกันแน่ ซ้อเห็นท่าไม่ดีก็เลยต้องจับรถทัวร์หน้าโรงงานลี้ภัยไปตั้งหลักก่อนน่ะจ้า จนทีมงานส่งข่าวไปว่าฉบับที่สองจะออกแล้ว ขอให้ซ้อรีบตวัดปาก(กา)ส่งเรื่องมาให้สมาชิกอ่านไปด่าไปอีกรอบ ซ้อทนรบเร้าไม่ไหว เลยขอเบิกเงินไปทำประกันชีวิตไว้เล็กน้อยเผื่อเหลือเผื่อขาด แล้วก็ปั่นๆๆเรื่องนี้มาจ้า

ครั้งนี้ซ้อขอแบ่งปันข้อคิดประจำใจของซ้อตอนยังรุ่น ๆ ให้ฟัง ตอนนั้นเพิ่งเป็นวัยรุ่นตอนปลายสิวเขลอะหน้า หมอวุฒิศักดิ์ก็ยังไม่เกิดได้แต่ใช้ผงพิเศษตราร่มชูชีมป้ายหัวสิวทุกคืน ๆ ตอนนั้นเห็นการทำงานของเพื่อน ๆ รุ่นเดียวกัน หรือรุ่นใหญกว่าแล้วกังวลตัวเองมาก ๆ โน่นก็เก่ง นี่ก็เก่ง กินอะไรกันมาเก่งกันเหลือเกิน ซ้อเองไปไหนเดินตัวลีบ ๆ เพราะกลัวคนจะทัก กลัวคนจะคุยด้วย ตายแล้ว ชั้นจะเอาอะไรไปคุยกับเค้า กลัวไปหมด หัวหน้ามาถามทำอะไร พาลไข้จะขึ้น ตอบไม่ถูก ตะกุก ตะกัก … อ๊าย อาย แทบเอาหน้าไปซุกกองทรายแบบนกกระจอกเทศ…

ทุกวันตื่นมา มองกระจกแล้วก็พูดกับตัวเองว่า “ทำไมเราแย่จัง ทำไมโง่อย่างนี้” “ทำไมเราไม่เหมือนเค้า ทำไมเราสอนไม่จำ” ฯลฯ สารพัดจะสมเพชชีวิตตัวเอง พอเริ่มเข้าที่ทำงานก็เอาอีกแล้ว นั่นก็เทพบุตร นั่นก็เทพธิดา เทียบกับตัวเราแล้ว อีแจ๋วชัด ๆแย่จังชีวิต จะมีอะไรดีไปกว่าวันนี้อีกวะเนี่ย อยากจะไปหายากันยุงมาเสพก็กลัวว่าจะได้ชื่อว่าเยาวชนที่ประพฤติตัวไม่เหมาะสม….

กลางวันเย็นก็รวมหัวกับสมาชิกแจ๋วออฟฟิศด้วยกัน กินไปบ่นไปว่าเราจะสามารถมีชีวิตต่อเนื่องไปอย่างไรดีวะ…คิดแล้วท้อ… โทรหาแม่วุ้ย โฆษณาบอกว่าครอบครัวคือเพื่อนที่ดีที่สุด…บอกแม่ว่า แม่ ๆ แม่เลี้ยงหนูมายังไงเนี่ย ทำไมไม่เหมือนลูกคนอื่นเค้าอ่ะ หนูแย่มากเลยอ่ะ หนูไม่รู้จะโทษใคร ขอด่าแม่ไปพลาง ๆ ละกัน แม่บอกซ้อว่า ทำไมคิดอย่างนั้นล่ะลูก หนูน่ะคือแก้วตาเทพธิดาของแม่เลยนะ แม่ไม่เคยเห็นใครเก่งเท่าหนูเลย ตั้งแต่เด็ก หนูก็ช่วยแม่หยิบของ กวาดบ้าน ล้างจาน หุงข้าว ได้ทุกอย่างเลย ลูกชาวบ้านเค้ายังวิ่งเล่นแก้ผ้ากัน หนูช่วยแม่ได้แล้วหนูเก่งออก ตอนหนูอยู่โรงเรียนแล้วอ่ะ หนูก็ช่วยแม่รีดผ้าให้น้อง ช่วยครูตรวจการบ้าน และ ก็ยังได้รับออกหน้าให้นำสวดมนต์หน้าแถวด้วย แม่น่ะ หน้าบานเท่ากระด้งไปคุยในย่านร้านตลาดทุกคนว่าหนูน่ะลูกแม่ ๆ ใคร ๆเค้าก็ชมแม่ทั้งนั้นว่าอิจฉาที่หนูเป็นลูกที่น่ารักที่สุดเลย แม่นะแทบจะเอารูปหนูห้อยคอไปไหนต่อไหนด้วยนะ จริง ๆ นะเนี่ยให้ดิ้นตาย… แล้วนี่หนูกลับบอกว่าหนูดูแย่ขนาดนั้นเวลาทำงาน แม่ไม่เชื่อหรอก แม่เลี้ยงหนูมา แม่รู้ดี ว่าคนอย่างหนูถ้าลองตั้งใจจะทำอะไรจริงจังแล้วล่ะก็ หนูสามารถทำได้อย่างง่าย ๆ เลย แต่ว่าหนูได้ลองรึยังล่ะ แล้วนอกจากนั้น หนูได้มองสิ่งที่หนูทำอยู่ไม๊ว่าทำอย่างไรมันจะเหมาะและเข้ากันได้กับหนู และ หนูจะต้องทำอย่างไรให้เหมาะสมและ เข้ากับมันให้ได้อ่ะจ้า….

ตอนเด็ก ๆ แม่พาหนูไปส่งที่อนุบาล…หนูร้องจนแม่สงสารที่จะทิ้งหนูไว้ที่นั่น แต่พอหนูปรับตัวได้ทั้งกับเพื่อน ๆ และ คุณครู หนูก็ฉายแววเทพธิดาของแม่ออกมา… หนูร้องให้แม่ไปส่งที่โรงเรียนทุกเช้า หนูมีความสุขที่จะไปเจอเพื่อน ๆ คุณครู ทุก ๆ วัน นั่นแสดงว่าหนูมีความสุขกับโรงเรียนของหนูใช่มั๊ยจ๊ะ แล้วถ้าการทำงานของหนูตอนนี้เหมือนการไปโรงเรียนล่ะ หนูจะมีความสุขมั๊ย หนูอาจจะร้องไห้ไม่อยากไปแบบตอนนี้ที่หนูมาบ่นให้แม่ฟัง แต่หลังจากหนูมีความสุขกับงานของหนูแล้ว หนูจะอยากไปทุกวันเลยจ้า… หนูจะเป็นคนที่น่าอิจฉาที่สุดเพราะหนูได้ไปเจอคนที่หนูรัก และ คนที่รักหนู ได้ทำงานที่สนุกมาก ๆ ทุกวัน ๆ สิ้นเดือนก็ได้เงินมาในบัญชีเป็นผลพลอยได้อีกต่างหาก ใครจะสุขเท่าหนูจ๊ะ….

ซ้อฟังไปคิดไปจนเกิดประกายดวงตาเห็นธรรม… อืม เราได้แต่ยืนด่าตัวเองทุกวัน ไม่ให้กำลังใจตัวเองเลย ไม่เคยมองหาสิ่งดีของตัวเองให้เจอ เรายังไม่เห็นสิ่งดีของเรา แล้วใครจะมาเห็นของเราวะ… อยากกอดแม่แน่น ๆ นาน ๆ แต่กลัวว่าจะโดนไล่ออกซะก่อนน่ะสิ ว่าแล้วก็ตั้งปฏิญาณกับตัวเองเอาล่ะวะ ต่อไปนี้ เราจะต้องหาข้อดีของเรามาชมตัวเอง เขียนบันทึกและ เอามาอ่านเรื่อย ๆ ว่าเราทำอะไรดี ๆ ไปบ้าง ซ้อเริ่มจากเรื่องง่าย ๆ ที่ใคร ๆ ก็ทำได้ เช่น ไปทำงานก่อนงานเข้าทุกวัน ไปยืนเข้าแถวได้ทันเวลาทุกวัน บางคนเห็นเป็นเรื่องปรกติ แต่ซ้อว่ามันโคตรน่าภูมิใจเลย เราทำได้ เราทำได้ จากนั้นก็ขยับมาอีกระดับนึง ทีละนิด ทีละนิด… ไม่นานก็สามเดือนผ่านไป โอ้โห ซ้อไปอ่านบันทึกของซ้อ ซ้อทำเรื่องดี ๆ ตั้งมากมาย ช่วยเหลืองานคนอื่นก็เยอะแยะ ไหนจะกิจกรรมบริษัทอีกเป็นกระบุง อ่านไปจนเพ้อว่า “ทำไมกรูเก่งอย่างนี้วะ พับผ่าสิ…” เดินไปไหนตัวพองโต เราทำได้ เราทำดี เราทำสำเร็จ…โอ๊ยยยย ภูมิใจว่ะ

พอซ้อโตขึ้นอีกหน่อยมีหัวหน้าซ้อเคยเรียกไปคุยหลังจากแกเห็นความสามารถของซ้อว่าโดดเด่นเจิดจรัสยิ่งกว่าดาวฤกษ์ใด ๆ ในระบบสุริยะนี้ ฮ่า ๆๆ แกบอกซ้อว่า ซ้อคือพนักงานในดวงใจของแก ตอนแรกซ้อก็พยายามมองหาหัวงูในผมของแกอยู่ แต่มาคิดดูอีกทีหน้าตาแบบปลาบู่ชนเขื่อนแบบซ้อคงไม่มีใครชอบของแปลกแบบนี้ ซ้อก็เลยตั้งใจฟังแกต่อไป ข้อความที่แกบอกยังก้องอยู่ในหัวซ้อ แกบอกว่า การทำงานก็เหมือนกับการขายตัว ซ้อฟังแล้วกริ้วมากนึกว่าแกดูถูกซ้อ แต่ก็รอว่าจะสวนทีเดียวเลยให้แกพล่ามไปก่อน แกคงเห็นท่าไม่ดีเลยรีบอธิบายเพิ่มว่า หากเราไม่พยายามเอาสิ่งดี ๆ ของเราออกมาขาย(เสนอ) ให้คนอื่นเห็นแล้ว ใครล่ะจะเห็น ทุกครั้งที่คุณได้รับมอบหมายงานอะไรก็ตาม ขอให้นำเสนอสิ่งที่ดีที่สุดที่ตัวคุณมี สิ่งที่คุณคิดว่ามันจะสามารถเพิ่มความสามารถของคุณ หรือ ทำให้งานนั้นสำเร็จลงด้วยเทคนิคและวิธีการที่สุดพิเศษของคุณ เมื่อไหร่ก็เมื่อนั้น หากคุณขาย”ตัว”คุณได้ออกมาเต็มที่ งานคุณจะได้ทั้งปริมาณและคุณภาพเสมอ เพราะมันมาจากความตั้งใจและ ใส่ใจของผู้ปฏิบัติงาน….ซ้อน้อมรับใส่เกล้ากบาลไว้ด้วยความซาบซึ้งและยังคงนำเอาไปปฏิบัติอยู่เสมอ ๆ จนบัดนี้…เสียดาย ที่แกไม่ยอมเป็นกิ๊กกับซ้อ ไม่งั้น….(ไม่บอก)

ทั้งสองเหตุการณ์ที่ซ้อพล่ามมานี้ ยังคงเป็นความประทับใจของซ้อจวบจนบัดนี้…เมื่อใดซ้อท้อแท้ คำพูดของแม่จะลอยมา… เมื่อซ้อได้รับมอบหมายงานใหม่ ๆ คำพูดของหัวหน้าจะลอยมา… ทุกวันนี้ซ้อก็เลยชิว ชิว ให้เป็นที่น่าตบของเพื่อน ๆทั้งหลาย การงานก้าวพรวด ๆ (ไม่ต้องใช้เต้าไต่จ้า….เพราะไม่ค่อยจะมี…อิอิ) เป็นที่รักใคร่ของหัวหน้า …อะไรก็ซ้อ อะไรก็ซ้อ… อิอิ…อย่างว่าแหละจ้า คนรักเท่าผืนหนัง คนชังเท่าผืนเสื่อ…ซ้อตัวน้อย ๆ ก็ต้องผ่านเรื่องนี้ไปให้ได้… อยากรูสิว่าทำอย่างไร….รักกันจริงต้องรอกันอีกหนึ่งเดือนจ้า ซ้อจะฝอยให้ฟัง……ฉบับนี้ขอลาไปก่อนล่ะจ้า…รถตู้จะออกจากวินแล้ว ซ้อขอไปเที่ยวพักสมองก่อนจ้า

รักคนอ่าน….ซ้อ

Advertisements

2 responses to ““ซ้อแปด” Dec 2011 (“อย่ามองข้ามพลังของตัวเอง”)

  1. ตอนนี้เราหายแล้ว..จิตตกอ่ะค่ะ เพราะไม่ได้บีบเหมือนแต่ก่อน ..คิดทีไร อยากมีสิวเสี้ยนอีกรอบ เพราะมันมากค่ะ สะใจดี…(วันไหนอยากบีบจริงๆก็จะกดๆๆๆๆๆ)

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s