Leader and Manager

23.06.2010 วันนี้นั่งคุยกับกูรูมนตรี…
คุยกันว่า ผู้นำ กับ ผู้จัดการ ต่างกันยังไง เราจะดูอย่างไร
เราคิดว่า ตอนนี้ เรามีแต่ผู้"(ไม่)จัดการ" แต่หันไปทางไหนก็ยังไม่เจอผู้นำ
 
เปรียนสถานการณ์กันว่า นำไพร่พลไปส่วนนึงลัดเลาะไปในป่าทึบ
พบกับกำแพงใหญ่ขวางกั้น ดูยังงัยว่าใคร "นำ" ทัพนั้น
"ผู้จัดการ" คือ คนที่บอกให้หาบันไดมาพาด เลือกจุดที่จะพาด ในชัยภูมิที่แข็งแรง มั่นคง
ขณะที่"ผู้นำ" คือ คนแรกที่ก้าวขึ้นไปหยั่งเท้า สำรวจแนวทางขึ้นลง ปีนกลับลงมาแล้วบอกว่า "เอ้า ทยอยกันปีนขึ้นไป" หรือ อยู่ที่ด้านบนแล้วเรียกว่า "ตามกรูมา"
คนทุกคน เชื่อมั่นและศรัทธาในตัวผู้นำ ก้าวตามไป โดยไม่ได้คิดว่าจะมีภยันตรายต่อตัวเองหรือไม่
เพราะ "เชื่อ" และ "ศรัทธา"
ในวงการทหาร(สมัยก่อน) ผู้นำคือนายร้อย นายพัน ผู้หมู่ ที่นอนกลางดินกินกลางทรายไปกับทหารทั้งปวง
ดูแล ปกปัก ให้คุณให้โทษ ปลอบขวัญ และ ให้กำลังใจ ใน"ทีม" จนได้ศรัทธาจากทุกคน
สั่งให้วิ่งฝ่ากระสุนไป ก็วิ่ง
สั่งให้โดด ก็โดด ไม่ต้องคิดมาก..
 
ในการทำงานเรามีคนที่จัดการงานเก่ง ๆ
ทำเอง ดูเอง ลุยเอง เก่งมั่ก ๆ แต่ทำด้วยวิธีการของเค้าเอง
วันดีคืนร้าย เราก็ดึง ดัน ผลักถีบ ให้เค้ามาเป็นหัวหน้า
ยัดลูกน้องให้ไปสักฝูงนึง
 
ปรากฏว่า ไปไม่เป็น ไม่สามารถได้ความศรัทธาจากลูกทีมได้
เพราะทำในสิ่งที่ผู้นำ"ควร" จะทำไม่เป็น..
เราเลยได้ ผู้"ไม่"จัดการ มาอีกหนึ่งฝูง
 
ผู้นำใหญ่สุด ที่ควรจะชี้นำรัฐนาวาไปสู่ทางที่ดีที่สุด เลยต้องกลายเป็น ผู้จัดการ"ผู้จัดการ"…. ซ้อนกันไปมาวุ่นวาย
ภาพรวมก็ไร้ทิศทาง เหมือนเรือไร้คนคุมพังงา (พวงมาลัย)
ต้นหนมาขัดพื้นเรือ
ไต้ก๋งไปเก็บอวน
กรรมกรไปจับปลาทูกิน…
ฯลฯ
มั่วไปหมด
 
ถามว่า เป็นความพลาดของใคร ?
คนที่ทำงานเก่งนั้นผิดไม๊ ก็กรูอยู่ของกรูดี ๆ มาเอากรูขึ้นไปทำไม
พอเอาหัวโขนมาใส่ กรูก็เชิดเลย…เตร๊ง เตรง เตร่ง เตร๊งงงง ….
ปี่กลองมายังงัย กรูก็ไปตามนั้น
แอ๊คชั่นระดับเทพ… NATO No Action Talk Only.
 
ลูกน้อง ผิดไม๊ ที่ไม่ศรัทธาผู้นำ…อ้าวก็ดูมันทำตัวสิ ยังกะพ่อปูสอนลูกปู
พูดในสิ่งที่ตัวเองไม่ได้ทำ ให้ทำเองก็ไม่รู้ทำงัย
ดีชอบเอาเข้าตัว ชั่วโทษลูกน้อง
ฆ่า(ลูก)น้อง ฟ้องนาย ขายเพื่อน ครบสูตร
ใครจะนับถือมัน
 
แล้วต้องทำงัย ?
เมื่อเห็นว่าเค้าเก่ง ก็ต้องส่งเสริมน่ะถูกแล้ว
แต่ว่า เค้า พร้อมรึเปล่า ที่จะเป็นผู้นำ
ถ้าไม่พร้อม ต้องสร้าง จูนทัศนคติ ฝึกฝน และ ค่อย ๆ ทยอยๆ จากจุดเล็ก ๆ ก่อน
สร้างสะสมบุญญาบารมี แล้วค่อย ๆ โตขึ้น
อบรมบ่มนิสัยกันขึ้นไป
สร้างวัฒนธรรมของการทำงานเป็นทีม ไม่ใช่ระบบ Kaizen ไม่ใช่ญี่ปุ่น แต่คือ "ใครเซ็นต์ คนนั้นโดน…"
แล้วใครมันจะกล้า
ก็โทษกันวุ่นวาย
 
นั่นคือการสนทนาในช่วงครึ่งชั่วโมงตอนสามโมงครึ่ง…
 
Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s