อดีต..(อีกแล้ว) แก่แล้วว่ะ

ได้รับแรงบันดาลใจจาก Manager.co.th http://www.manager.co.th/Campus/ViewNews.aspx?NewsID=9530000069590
 
ย้อนไปมี 2530…
เด็กขาสั้น สวนนนท์ฯ สอบเอ็นท์ฯติด สล่าน้อย เชียงใหม่ (โลโก้ ช้างชูไอติม…ฮา..)
ย้อนไปอีกปี… ไม่คิดว่าจะสอบเทียบติด
มันคือกำไรชีวิต..
เปิดเทอม ม.หก ไปนั่งเรียน (แต่ไม่ได้มอบตัว..ฮา)
ครูบอกว่า "เฮ้ย…ทำไมไม่ตั้งใจเรียน… จะเจริญได้งัยวะ"
ฯลฯ
เราก็…"โอเค..กรูไป.. บ๊าย บาย…"
 
 
มัธยมเปิด พ.ค.
มหาลัยเปิด มิ.ย. แต่รับน้องรถไฟ คือ ประมาณปลายเดือนพ.ค.
เราก็ กลับไปบอกที่บ้าน "ผมไปล่ะ …"
พ่อ แม่ คิดนิดนึง
"กรูจะมีเงินส่งเหรอวะ…โด่ นึกว่าห่วง…"
สุดท้าย …"ขอให้โชคดี"
 
กล้องตัดมา หัวลำโพง..วันต่อมา
พ่อแต่งชุดตะหานเต็มยศ ไปส่ง..
พูดคำเดียว "โชคดีว่ะ.."
แล้วก็เฟด หายไป
 
เพื่อน สกน. (สวนฯ นนท์) ตามาส่งประมาณสิบคน
มันวิ่งไปซื้อตั๋วรถไฟ ชั้นสาม มาสิบใบ ไปลงสถานี หลักสี่..(ตั๋วประมาณ สามบาทห้าสิบ)
เราก็รายงานตัวกับรุ่นพี่ ม.ช.
แล้วเดินมาเจอเพื่อนที่ตู้คนโดยสารปรกติ….
ร้องรำทำเพลง…
ไม่รู้สึกอะไร…เฉย ๆ
ตอนนั้น…
 
 
เพื่อนก็ร้อง "น้าไจน้องพี่ สีชมพู…  ฯลฯ.."
เริ่มรู้สึกซึ้ง…
พอถึงเกษตรฯ เพื่อนเริ่มอำนวยพร…
เริ่มซึ้ง…
ไม่อยากจากไป….
บางคนสั่งเสีย เหมือน กรูจะไปเกิดใหม่
บางคน ฝากฝัง ให้ทำสิ่งชั่วบางอย่าง…
ฯลฯ
จนถึงสถานีหลักสี่ …เพื่อนโดดลง
เพราะจะไปสวน นนท์ที่ปากเกร็ดต่อ…
น้ำตาซึม ๆ ….ซึ้ง..
รถค่อย ๆ เคลื่อนออก …
กล้องตัดมา ….เพื่อนบางคน วิ่งตามรถไฟ….
ไปจนสุดชานชะลา โบกมือไปมา..
อารมณ์มิวสิควิดิโอ…
 
ตาเรื่อมมีน้ำตามาคลอหน่วย…
ยังนั่งซึมที่บันไดรถไฟ….
สถานีถัดไป…."ดอนเมือง"
กำลังจะเดินกลับโบกี้ ม.ช. วิดวะ..
มองลงไปที่ชานชะลา…
พระเจ้า…
 
คุณผดุง (บิดา) ชุดเต็มยศ เหมือนตอนที่เห็นที่หัวลำโพง…
มายืนโบกมือ ไม่พูดอะไร….
 
อดิศร …"……"
น้ำตาแตก …เศร้าเหมือนแดงราชประสงค์…
ร้องไห้ (ทำไมวะ)…ไม่อยากไปแล้ว ม.ช.
อยากอยู่บ้าน….
ฯลฯ
 
ไม่ทันแล้วว่ะ รถออกแล้ว..
จำได้ว่า ไปหยุดร้องไห้ ที่ สถานี บ้านภาชี อยุธยา….
 
(ไม่รู้จะมีต่อดีมั๊ย…)
 
 

ตัดฉับมาโบกี้ วิดวะ…

รุ่นพี่เป็นร้อย ปะปนอยู่กับเด็กๆ ใหม่ เป็นร้อยเช่นกัน

เด็ก ๆ ก็ยังนั่งปั้นจิ้มปั้นเจ๋อ ไม่กล้าจะคุยกัน

รุ่นพี่ก็จะมาสอดแทรก ชวนคุย…

เพื่อให้มันลืมบ้านลืมเพื่อนนั่นแหละ

ได้พวกที่มาจากโรงเรียนใหญ่ ๆ ก็จะมีเพื่อนเดินไปมา ระหว่างตู้คณะต่างๆ

อดิศร สวนนนท์ คนเดีนวโด่เด่ ม.ห้าเทียบอีกต่างหาก

ไม่กล้สบตากับใคร เค้าให้ตบมือก็ตบ

ร้องเพลงก็เอา…กรูเนียนไว้ก่อน

ประมาณค่ำ ๆ แล้ว มีข้าวมาให้กิน จากนั้นก็ตมอัธยาศรัย

รุ่นพี่เอาเหล้ามาเดินแจกให้กรึ๊บ (เค้าบอกว่า ธรรมเนียม.)

แต่ไม่ได้คะยั้นคะยอ แค่ลองถามแบบแมน ๆ

อดิศร สงวนสิทธิ เพราะยังละอ่อน ฮ่า ๆ

จากนั้นก็มีการเล่าเรื่องโจ๊ก สับสนปนเปกันไป

จำได้ว่ารู้จักเพื่อนไปหลายคน ทั้งหญิงชาย

มันต้องรู้ล่ะวะ เจ็ดร้อยโล ไม่ได้หลับได้นอน มันต้องรู้จักกันจนได้หล่ะ

เพื่อนเหล่านี้ เมื่อขึ้นไปรวมกับ เพื่อน ๆ ที่มาจากสอบโควต้าที่เชียงใหม่อีกครึ่งนึง

เป็นส่วนผสมทางวัฒนธรรมที่ลงตัว

ไม่ว่าเด็กเอ็นท์กลาง เอ็นท์ตรง ทุกคนคือเพื่อนกัน

ถึงเชียงใหม่เช้าตรู่ ลงรถไฟแล้วโดนกวาดต้อนขึ้นรถบรรทุก (ของทหาร)

ไปส่งที่ศาลาอ่างแก้ว ม.ช.

ตื่นเต้นที่ได้มาเชียงใหม่จริง ๆ ด้วยตัวเองเสียที (เคยไปกับป้าตอนเด็ก ๆ )

หลายคนครอบครัวมาส่ง เค้าก็ลงรถไฟ แล้วไปหาโรงแรมกัน

อดิศร…คนเดียวลุยเดี่ยว

แต่นักศึกษาใหม่ทั้งหมดไปรวมกันที่ศาลาอ่างแก้ว

มีพิธีรับขวัญ ดูขลังๆ ดี …

เสร็จแล้วเค้าก็พาไปส่งเข้าหอพักชาย อดิศรได้หอสอง บรรยากาศสุดคลาสสิค

จับห้องได้พักกับเด็กวิศวะด้วยกัน ชื่อ นิ่ม พีระพงษ์ เอี่ยวสานุรักษ์ เด็กอัสสัม บางรัก

หัวหกก้นขวิดมาด้วยกัน บั้นปลายไอ้นิ่มตกมาตาย กลับมาเอ็นท์เข้าลาดกระบัง

การปรับตัวมีมากมาย เพื่อนใหม่ทั้งหมด รอบตัว

ที่ใหม่ กรูจะไปไหนได้ยังงัย มอเตอร์ไซค์ก็ไม่มี

หาที่ซักผ้า

หาที่กินข้าว

ซื้อของใช้ส่วนตัว…

ทุกอย่างก็มีไอ้พวกเพื่อน ๆ ที่เจอบนรถไฟนั่นแหละปด้วยกัน

อีกเป็นอาทิตย์กว่าจะเปิดเรียน ต้องประคอง ๆ กันไป…

เฮ้อ….

 

จากนั้นก็พาไปส่งเข้าหอ

Advertisements

5 responses to “อดีต..(อีกแล้ว) แก่แล้วว่ะ

  1. จะรอตอนต่อไปอ่ะ

  2. เออรู้จักกันมาตั้งนาน ไม่เคยรู้ประวัติเพื่อนเลย มารู้เอาตอนจะเข้าโลงแล้ว มันไป มช แล้วทำไมร้องน้ำใจน้องพี่สีชมพูวะ อิชั้นงง

  3. ฮ่า ฮ่า ฮ่า…ช้างเหยียบว่ะ…แหมถ้าไม่ได้แม่บ้านจอบจับผิดล่ะแย่เลย..จริง ๆ เพื่อนร้อง "สีงามอร่ามหรู ชมพู ฟ้า""งามยั่วยวน ชวนประชา ให้เห็นเด่น" ง่ะเด็กสวนฯรู้ ขับกรูออกแน่…

  4. เป็นความสามารถส่วนบุคคล เพราะชั้นร้องได้ทั้งเพลงจุฬาและ มช เฟ้ยอาทิเช่น มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ของเรา งามพร้อม…ภูมิลำเนา ที่พวกเราแสนภูมิใจสร้างความหวังศรัทธา วิทยาพาเรืองไกร พวกเราขอเทิดทูนไว้ด้วยดวงใจ…

  5. ใช่เหรอวะ…ไม่แน่ใจซะแล้วเฮ้อ…ลูกช้างเชือกนี้ มันแก่แระว่ะ ไม่รักดีด้วย

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s